„Dziękuję.
No dobrze, mój bajarzu. Zawsze mi bajki do snu opowiadał mówi do Kuby.
A z matką się lubicie pyta Kuba.
Dobra z niej kobieta. Bez niej nie poradziłabym sobie.
To wiesz co, Tuska mówi Kuba, wichrząc sobie włosy gdyby twoja matka chciała zamieszkać z tobą, nie miałbym nic przeciwko. Pokój się dla nich znajdzie. Tęsknię za ludźmi. Przez tyle lat ten dom był bez kobiet. Dopóki Hanka, moja żona, żyła, było dobrze, a potem mogiła. Zechce drzwi stoją otworem.
Dziękuję mówię i ściskam dłoń Kuby. Jesteś dobrym człowiekiem. Przyjmujesz pod dach. To wielka sprawa w naszych czasach.
Pomyślimy o tym mruczy Tuska i puszcza do mnie oko. Na razie mamy ważniejsze sprawy. Idź do Bena, pomagaj mu, a my z Kubą jeszcze pogaworzymy. Każdy z nas ma własny czas, choć jest on jeden.
SPOTKANIE Ali Baba
Nic nie dostanę, ani grosza nie da. Uwziął się na mnie, wapniak. Uparty jak osioł. Ale nie popuszczę, co moje, to moje mamrocze do siebie Ali Baba, ustawiając zapłon. Nie lubi mnie, tak jak nie lubił mojej matki. Ja jestem mechanikiem, lepszego nie znajdziesz w okolicy, każdy samochód naprawię. A ty co, sklerotyku, tylko w ziemi babrać się potrafisz. Zaorać jesienią, zebrać w żniwa. Oto cała twoja mądrość, skurwielu. Ja wnuk twój, jak Roman. Dla niego nie wnuk. Nie w jego rodzinę się wdał i Jastrzębie Wzgórze nie jest dla niego pępkiem świata. I nie będzie, cwaniaku jeden, już niedługo pociągniesz. Jak każdy wyciągniesz kopyta i zostawisz wszystko.“(10)