„Kiedy się poznali, Milena Jesenska nie miała jeszcze dwudziestu czterech lat (urodziła się 10 sierpnia 1896), natomiast Kafka (rocznik 1883) był od niej starszy o lat trzynaście. Sterany chorobą znajdował się w okresie pełnej dojrzałości intelektualnej i pisarskiej. Miał już za sobą szokujące czytelników opowiadania (między innymi tom „Lekarz wiejski"), powieści „Ameryka" i słynny „Proces", pękaty brulion „Dzienników" oraz kilkadziesiąt stron liczący „List do ojca". W zamyśle kształtowała się już bardzo wyrazista wizja „Zamku".
Jest to także okres wzbierającej fali głębokiego osamotnienia, wywoływanej kompleksami na tle własnego pochodzenia oraz. niemożnością porozumienia się z ojcem. Za tym wszystkim czaił się lęk o uciekające życie, zaciskała się obręcz śmiertelnej choroby.
Kafka urodził się w Pradze „w rodzinie przez język i kulturę niemieckiej, a przez tradycje i religię żydowskiej" powiada Zbigniew Bieńkowski. Nie bez wpływu na jego osobowość była także mieszczańska zachowawczość oraz bezkrytyczny kult tradycji i hierarchii, z czym się bezskutecznie zmagał.
Ojciec pisarza, Hermann, wyrósł z biedy, lecz dzięki niezwykłemu samozaparciu dorobił się kamienicy i sklepu na starym praskim rynku. Z czasem zdobył godziwą pozycję. Do tego był silny, rosły i zdrowy. Ze swoim jedynym synem miał poza tym jeszcze trzy córki wiązał początkowo wielkie nadzieje, upatrując w nim kontynuatora swego kupieckiego dzieła.“(7)